Headwind

چه فرقی می کند

 رو به رویم باشی

وقتی باد، مخالف بوزد

انگشتان نگاهم

هیچ داستانی از موی تو

نخواهد بافت

Origami Crease

هی مؤنث ِ کاغذی

زمان مچالگی مان که گذشته است

دیگر چرا پشت دلم صفحه می گذاری؟

من از آنسوی تمام ورقهای تا خورده

من از سرزمین اُریگامی

از دشت کاغذهای باطله می آیم

بیا این بار با پای خودت

از تمام پاورقی هایم دست بکش

مرا ببین...

دیگر جلدی برایت ندارم

شیطان کاغذی

بی خود دستت را خیس نکن

این ورق قرار نیست برگردد

اصلاً برو شکایتم را

به تمام روزنامه فروشان دنیا ببر

فقط قول بده هیچ کوهی

از کاغذ های کاهی ام نسازی

__________________________________________________

پ.و

برای من ارگاسم همان اریگامیست، دستمال ِ رُژی

سفره دلم را بیش از این دستمالی نکن

Pure Whim-Wham

این روزها دلها زود به زود هوایی میشوند

زود هوا برشان می دارد که یک بام اند و دو هوا

کاش انقدر هواخواه ِ تلفظ هوا با هوس نبودیم

کاش کمی هم گاهی، هوای هوایمان را داشتیم

گاهی هوس هایمان را می گذاشتیم کمی هوا بخورد

بعد می رفتیم بی هواترین اتفاق ممکن را

برای تمام ِ هواداران ِ هوس جار می زدیم

که این بار بی هوا بی هوس

دلم هوایت را کرده است

Light Dancing

برایم برقص شاهزاده شهر ریتم های فراکتالی

من اینجا منتظرم

من اینجا با یک لیوان آب پاپایا نشستم توماسینای عزیزم

اصلاً قرارمان هر شب دوشنبه این باشد

که اتفاقی دستت را بگیرم

ببرمت کافه پایین خیابان

تا برایم برقصی

و بعد خودت را ول کنی توی بغلم

فقط اجازه بده وضو بگیرم

وضوءٌ علی وضوء، نورٌ علی نور

راستی نگفته بودی نورها هم می رقصند

Smell Of Purity

دستانم را که می بویی احساس می کنم داری بویی از آدمیت می بری

فقط یادت باشد

لامسه هم حرمت دارد

مثل نان

مثل همان که مدام روی زخمم می ریزی

حالا بیا برایت قصه ای از بوی بابونه بگویم

دیگر گریه بس است

باور کن زخمهای دستم جای خار بابونه است

و اشکهایت می سوزاندش

بانوی بارانی ام

city lights

من هنوز هم با خودم با همین آغوش ِ ساده

با همین دستان ِ گرم سخن می گویم

می گویم

بیا یک بار هم شده دهان دستهایمان را بگشاییم

و دل به لمس ِ ساده ی همان که نامش بوسه است بسپاریم

این بار که چشمانت را بستی

دستهایم را به خاطر بیاور

و بدان من هنوز با همین دستان ِ گرم

سخن از داستان ِ سردی می گویم

که حرمت ِ بوسه ی لامسه را فراموش کرده است

آنقدرها هم مهم نیست

ما دیگر غریبه شده ایم

حالا که دیگر به لامسه هم یکدیگر را نخواهیم شناخت

این منم که هنوز در داستان ها زندگی می کنم

در همان داستان ِ شیرین دستها

پ ج ح ب

و باز من لبریز شعرم

و باز سرشارم از احساس

و باز تنها تر از هر روز

و اینک بی خودم

با خود تر از هر روز

وخرسندم و دردمندم و هشیارم و بیمارم

و بی تابم و سیرابم و می تابم

کمی اینجا ، کمی هم آن طرف در پیش انسانها

پ.و

______________________________________

یک

کاش کلمه ارزان نبود و کاش قلوبمان به راستی می تپید


دو
شاید این تنها جایی است که امروز بهتر از فرداست


سه
زنان پیر را دوست دارم ، چون حالا می دانند چقدر اشتباه بوده اند، اصلاً هم مهم نیست که اعتراف نکنند، کافیست سیگاری با آنها چاق کنی